Te Tamki z plasteliny są przesłodkie :3

Witajcie znowu
Dzisiaj za bardzo nie będę się rozpisywać, bo.. za 2 godziny mam imprezę urodzinową.
Dlatego ktoś inny przejmie za mnie stery. Pamiętacie, jak wczoraj napisałam, że muszę Wam kogoś przedstawić?
Ta osoba ee... nie ma imienia. A wiecie, dlaczego? To wszystko przez Was. ;D Nie chcieliście skorzystać z konkursów, które Wam wczoraj zapodałam, a szukałam w nich imienia dla tego maleństwa : D
Oto ono:

Myślicie pewnie - Aga narysowała sobie jakąś tamapostać i szpanuje. A właśnie, że nie - zaraz opowiem Wam historię, skąd ona się wzięła.
Kilka dni temu szłam po schodach na dół mojego domu. Poprawka, biegłam. W ręce trzymałam tama i szybko zeskakiwałam ze schodów. W pewnym momencie wyleciało mi z ręki. Coś zapiszczało, zachrobotało i zadymiło się. XD Nagle ze środka wyskoczyła ta właśnie smarkula. Umówiłyśmy się, że jeśli będzie pisać za mnie w tym pamiętniku, to nie wyrzucę jej z domu.
Więc od razu zmywam się szykować, niech się młodzież uczy, a co.
Hej. Mam nadzieję, że Aga mnie Wam już przedstawiła. Więc o sobie gadać nie będę, bo po co. Zastanawiacie się pewnie, dlaczego piszę bezbłędnie, co? Korzystam z Mozilli, a w niej jest naturalny słownik. Przecież ja dzieweczka światowa, choć ze wsi. ;D
Ale za gadanie o przeglądarkach mi nie płacą, więc zaczynam to, co muszę robić:
opisywanie życia tych wrzeszcących, paskudnych, obsmarkanych bachorów. A w zasadzie bachora.


Najpierw wspólnie z Agą nakarmiłyśmy go. Myślałyśmy, że będziemy miały święty spokój, ale... nic z tego. Już po paru minutach znowu usłyszałyśmy płacz. Maluch był na zmianę chory, głodny, smutny albo nabrudził. Po pół godziny miałyśmy go dość. Na szczęście, chyba już zmęczony zadręczaniem nas, zasnął.
Zajęłyśmy się więc przygotowywaniem gier i piosenek karaoke na dzisiaj. Najbardziej rozśmieszyła mnie jedna piosenka o kichaniu. Leciała bardzo cicho, ale mniej więcej dosłyszałam słowa: Kocham cię kichanie moje, kocham cię a kichanie moje... Co w tym fajnego? Czego ci ludzie słuchają. O.o Wracam do tematu. Zupełnie zapomniałyśmy o dziecku. Po jakimś czasie dotarł do nas jakiś dziwny dźwięk i okazało się, że nareszcie mamy spokój - Maluszek urosła (Jak to fajnie brzmi <3) i potrafi sama choć trochę o siebie zadbać.
Ciekawym faktem było to, że razem z nią urosła także jej kupka:

Cóż za przywiązanie do rzeczy martwych.
Kiedy Aga poszła ozdabiać tort, ja postanowiłam zabrać malucha do sklepu. Oczywiście, tamasklepu. W życiu nie wybiorę się do tego ludzkiego. Ale o tym, dlaczego, opowiem jutro.

Kupiłyśmy kanapkę na śniadanie i doniczkę do ozdoby domu.
Najpierw jednak umyłyśmy zęby:

Później otworzyłyśmy doniczkę.

Wyskoczył z niej jednak potwór i malutka bardzo się wystraszyła, dlatego postanowiłam zabrać ją na lody.

Aktualnie bawi się swoją deskorolką, Aga się maluje, a ja kończę wpis i idę spać, bo jestem totalnie zmęczona po tym dniu.
O w mordę jeża, zapomniałabym o konkursach!
Teraz 2 pytania, za każde możecie otrzymać po 20 GP:
- Jak mam w końcu mieć na imię? ; D
- Ile lat kończy Aga?
Mam dla Was świetną niespodziankę na jutro, ale dostaniecie ją, jak hojnie obdarzycie pamiętnik komentarzami. Nie po to się spociłam, skacząc po klawiaturze, no.

1. Krowa :O
2. 14 lat ; )

1. Tamosek.
2. 1 YR.

1. Lucy.
2. 13.

Inkowe~ ♥

Aga błagam, mniejsze zdjęcia. Tak mi muli, że przeglądarka mi całego kompa zawiesza.

1. Candy ;P
2. 5.04 kończysz 14

Zacofałam się, przepraszam, dzisiaj nie ma wpisu ;D
Za to ogłoszenie wyników:
Imię Krowa... hmmm... bardzo ciekawe... a ponieważ ten pamiętnik jest bardzo zwykły, myślę, że jak najbardziej odpowiednie ;D
Co do wieku, to prawidłowo odpowiedzieli: Midlana&Mameczekk
Ale że imiona były całkiem całkiem, to każdy dostanie nagrodę pocieszenia - 10 GP.
I Michu też dostanie, żeby nie była na mnie zła, że takie duże fotki wstawiam. :3
Midlana - 40 GP, Mameczek - 30
A teraz pytanie:
Jakiego koloru był tort? Podpowiem, że był to kolor ciepły, stonowany, że się tak wyrażę

brzoskwiniowy? :3 (taki jasny pomarańcz/kremowy jakby ktoś nie wiedział) albo jasny róż :3

Czekoladowy? : D

Inkowe~ ♥

Śmietankowy ;D

Truskawkowy. :3 / owocowy. C;

The small, fluffy bunny with big large tummy.

Arctic Hare

Saku i Ecco praktycznie zgadły. ; )
Kremowy.
Po 10 GP dla panienek ; D
Dobra, kolejny wpis, bo się nie wyrobimy.
Dzisiaj dostałam moje kochane EnTama. Zamawiałam je gdzieś w lutym, ale szło aż z Japonii (co jest zrozumiałe, w końcu wersja pochodzi stamtąd), a w dodatku chyba najgorszym ekonomem. ; )
Jestem totalnie zadowolona, polecam zakup tym niezdecydowanym.
Co do pamiętnika, kończymy tę dziecinadę z Maleństwem/Krową i opisywanie życia MS, i bierzemy się za dziennik EnTama.
Oto pierwsze, ogólne fotki, kiedy już poradziłam sobie z kopertą:



Opakowanie skradło moje serce. Jest takie kartonowe, małe, fajne, nie umiem tego opisać ; )
Od razu złapałam za nożyczki i przecięłam górny brzeg, chcąc dawkować radość. Dostałam się do instrukcji. Bardzo mi się spodobała, bo została zszyta na kształt małej książeczki. Drugim plusem jest to, że obrazki w instrukcji są kolorowe i dodatkowo dodano ‘ozdoby’ w postaci Mametchiego, Kuchipatchiego czy innych tamapostaci na niektórych stronach.
Co do strony językowej instrukcji, zostawmy ją bez komentarza.
Kiedy już przeglądnęłam instrukcję, zabrałam się do dalszego gwałcenia opakowania. Rozcięłam je z boku i jakimś cudem wyciągnęłam z niego Tamagotchi.



Wreszcie wyciągnęłam blokadę, i co mnie bardzo zdziwiło, była ona dużo szersza od tej europejskiej czy amerykańskiej.

Pojawił się ludek, który obwieszcza sławetne ‘WAIT’ w wersjach z innych kontynentów, tyle że polecenie było napisane japońskimi krzaczkami.
Kiedy już zamierzałam się do ustawienia godziny, pojawił się znaczek pustej baterii. Bardzo mnie to zdziwiło, w końcu tamek był nowy. Włożyłam blokadę z powrotem, odczekałam chwilę i psikus się nie powtórzył.
Ustawiłam datę, godzinę i datę swoich urodzin (które dopiero za 11 miesięcy, łolaboga : ) )
Nie wiem, czy po prostu przez przypadek ominęłam tę opcję, ale raczej w Entama nie ma podawania nazwy ‘usera’, czyli właściciela.
Pojawiło się słodziutkie jajko w serduszka i musiałam uzbroić się w cierpliwość. Po chwili z jajca wyskoczył mały bobas a ja zupełnie nie wiedziałam, czy stałam się mamą chłopca czy dziewczynki.
Z pomocą przyszły mi japońskie znaczki/krzaczki i obwieściły w sobie tylko znanym języku płeć smarkacza, który stał przede mną. Z opresji uratował mnie na szczęście znaczek płci męskiej (kółeczko ze strzałką) obok wspaniałego napisu.
Szybko złapałam więc tabelkę z sylabami, oznaczającymi poszczególne znaki i postanowiłam skleić z nich jakieś sensowne imię. Zajęło mi to trochę czasu, ale w końcu cośtam się udało – powstało Wahifu. ; D
Dla ozdobienia tego jakże twórczego imienia dodałam na koniec serduszko.


No i zaczęło się. Najpierw musiałam brzdąca nakarmić. Wzięliśmy się za pierwszą opcję w ikonce jedzenia. Pokazały nam się typowe posiłki. Postanowiłam wybrać coś przypominającego kanapkę nie mając ani trochę stracha, co to jest – w końcu to nie ja miałam zjeść to cudo.
Po chwili malec postękał i ukazała się dorodna kupa. Nie miałam ochoty jej sprzątać, więc po chwili zachorował. Tyle, że pewności nie miałam – po zjedzonym wcześniej posiłku czy zaniedbaniu higieny?
Wybrałam więc siódmą ikonkę i z ulga odkryłam, ze wystarczyła mu jedna dawka lekarstwa, po czym dla pewności posprzątałam to, co nabrudził i uzupełniłam jego braki węglowodanów dwoma sporymi eee.. oponkami.
Wahifu nie był za bardzo upierdliwy. Kiedy poszłam obierać ziemniaki do obiadu, położyłam go sobie na kolanach i z radością zauważyłam, że nie upapram tamagocza brudnymi od obierania palcami – słodko zasnął.
Potem na zmianę – kupka, karmienie, lekarstwo, kupka, karmienie, lekarstwo…
Aż w końcu uciął sobie druga drzemkę. Takiemu to dobrze.
Dalszy ciąg za chwilę, przepraszam, przekroczyłam limit obrazków, mam nadzieję, że obsługa forum nie zbije ; )

---

Ciąg dalszy.
W końcu, po ponadgodzinnej męczarni (a zwykle powinna trwać przecież godzinę) usłyszałam dziwny dźwięk (jeszcze się nie przyzwyczaiłam, dźwięki w Entamku różnią się od tych ‘zwykłych’) i Wahifuś zmienił się w dziecko. W tym samym momencie przyszedł pan listonosz z kopertą zawierającą pełno krzaczków. Po przeczytaniu listu odwiedziła nas pani przedszkolanka, podarowała koszyczek, chwilkę pośpiewała z dzieckiem i sobie poszła.


A to wzrost Wahifu:


Potem postanowiliśmy pograć w gry. Jako, że nazwy nic nam nie mówiły, wybraliśmy pierwszą z brzegu. Pojętne z nas dzieciory, po chwili zrozumieliśmy, o co chodzi.
Pierwsza gra – pokazują nam się cztery karty i jest to gra ‘memo’, musimu ‘na czuja’ znaleźć odpowiednią parę. Jeśli się pomylimy, odpadamy z gry. Jak na razie mnie i Wahifu udało się wybrać parę dobrze tylko jakieś 4-5 razy z rzędu, za co dostaliśmy pierwsze pieniądze, 300 GP.


Druga gra – Mamy do dyspozycji manekin, na który spadają kupki i ubrania. Zbieramy ubrania, jeśli na manekin spadnie kupka, odpadamy. Nasz rekord to 50 ubrań, który zdobyliśmy za pierwszym razem. Do tej pory nie udało nam się go pobić : (

Trzecia gra – Mamy deskę/klocki (sama nie wiem, co to jest) i musimy w jedną z nich wbić gwoździa, odpowiednio nakierowując młotek. Łatwa i przyjemna gierka, aczkolwiek nie mamy do niej talentu.

No i to by było chyba na tyle
PS. Wstawiam spacje między znaczkami wchodzącymi do 'emotek', bo zaliczają się do obrazków i przekracza mi się limit.
Na koniec - wykreślanka.
Znajdźcie nazwy postaci przedstawionych na obrazkach wśród ciągów liter. Dla dwóch pierwszych osób, które poprawnie rozwiążą zadanie - 30 GP, dla reszty - nagrody pocieszenia.

Jesteś pewna, że jest tam Wooltchi? owo
Bo za chiny nawet B nie mogę znaleźć.